Suskun gecelerin mor hüzünlerinde, Sensizliğin hırçın kelimeleri Doludizgin dökülür kalemimden. Karanlığın yaban kokan havasında Ararken seni, İstanbul'u ufalıyorum ellerimde... Avuçlarımdan sen düşüyorsun.
Ey kader; Yeşildir artık yüreğimdeki kara bulut. Islansa da anılarım, güneşinde kurut. Gök mavi, deniz mavi; tam kıyısında dur. Haydi; eteğinden beni dünyaya bir daha savur. Dilek