Bir bahar resmi yapsam...
İçlerine sevgi kattığım bütün renklerle dünyayı donatsam...
Güllerin buram buram koktuğu bahçelerinde
Cemre cemre düşürsem gülücükleri bütün bedenlere...
Güneşin eşsiz ışıklarıyla aydınlatsam kalpleri
Mevsimlerden nazlı yağan yağmurla düşürsem
Sevincin,mutluluğun nota nota nağmelerini...
Ümitsizliği denizin mavisine boğsam
Hüznü çimenin yeşiline...
Saçlarında uçuşan kelebeklerin güzlleğiyle koşsa çocuklar
Zaman hep aynı,mevsim hep bahar olsa...

                                DİLEK
                             (Jadore'me)

                 



Kimseyi değiştiremezsin hayatta.
Ve kimse için de değişmemelisin.
Kimliğini kaybettiğin an yaşamını çöpe attın demektir.
İstemediğin sürece hiçbir şey için ödün vermeyeceksin.
Çünkü gün gelir verecek hiçbir şeyin kalmaz .
Her şeyi sen istediğin için yapacaksın,başkası senden istediği için değil.
Ve sen,sen olarak kaldığın sürece senin yanında olanlar da mutlu olacaktır.
Bırak hayatına eşlik etmek isteyenler gelsin seninle.
Yolun bitimine kadar gelmeleri şart değil.
Herkesin gidebileceği bir yol vardır.
Sen yeter ki yanında yer almayı bil.
Ne sen kimse için mecburi istikametsin,ne de bir başkası senin için...
Seninle gelmek isteyenleri yanına al.
Belki beraber daha çok şey katabilirsiniz bu hayata.
Yanındaki seni mutlu ettiği sürece kalsın hayatında,zorlama kendini.
Hayat rahat ve anlayışlı insanlarla,
Ve hayat hak ettiği gibi yaşandığında güzel...
Ve unutma aynı dili konuşanlar değil,aynı duyguyu paylaşanlar anlaşabilir...

Alıntı

Doğanın uyanışıyla aç gözlerini sabaha

Ve gülümse...!

Bak gök mavi,yer yeşil...

Sakla sandığına gamı,kederi

Ört üstüne yarım kalan sevdalarını

Ve gülümse...!

Uzat ellerini ufka doğru,

Işıldıyor bak doğa,gözlerin gibi.

Bırak buluşsun iki sevgili...

Ver kendini şiirlere,

Bir kalem çek dertlere.

Çöz geçmişin paslı kelepçelerini yüreğinden,

Koyver kendini geleceğe...

Vur kendini yollara...

Uzat ellerini gökteki yıldızlara...

Ay parlak,hava ılık

Denizin içinde neşeyle oynayan balık...

Ve gülümse...!

Sen istersen hayat gülümser sana...

Bırak kendini o güzelim nihavend şarkılara,

Işıl ışıl gözlerle bak bu sabah dünyaya...

                        DİLEK

Bazen;

Kırlarda papatyayım.

Bir kahvenin hatırı

Dostumun gülen yüzü

Gökyüzünün bulutu

Babamın kuzusu

Hayat dolu...

Bazen;

Sebepsiz bir hüzün.

Hayatın acemisi

Düşmanımın çaresi

Sevgiliye yabancı

Resimlerde yalancı

Ne kadar yorgunum bazen...

DİLEK

Mutluluğun yolunu arar dururuz hep kendimizce.Aslında bütün mesele hayatın sesini duyabilmekte...Artık çoğu insan için hiçbir şeyin tadı yok,herşey o kadar sıradanlaştı ki!

Umutlar ekilmekten vazgeçilmiş,yürekler ölmüş aşkların mezar taşlarıyla dolu,akıllarsa hayatın yap boz tahtası...

İşte bu noktada bir parça düşünmek istiyorum...

Sizde yeni bir yaşam için taze umut var mı?

İçinde hem yeşil hem mavi bulunmalı.Geriye kalan renkleri insan kendi karıştırarak bulmalı...

Yaşama karşı hepimiz ne kadar ısrarcıyız?

İşte bu noktadan sonra bir de bunları düşünün...

Zaman ayaklarımızın altından kayarken,dün akıttığımız gözyaşlarının ne kadar gereksiz ve o acının aslında kalıcı olmadığını görün.

Görün ki,yarınlarda oluşacak acıların ve kederlerin üstünde asılı kalmayın.

Ne vakit eserse essin meltemler,mutlaka içinize çekin.Herşeye rağmen öyle güzellikler var ki hayatın içinde...

Bu cümleyi okurken dudak bükenlere hatırlatmak isterim.

İşe gitmek için sabahları erkenden evinizden çıktığınızda,yol kenarındaki yaprakların üzerinde biriken çiğ tanelerini görebilirsiniz.

Farketmesenizde her saniye yeni yepyeni hayatlar geliyor dünyaya...

Hala birkaç şeyin sevdasını taşıdığınız yüreğiniz var.

Size bu hayatta eşlik edebilen eşiniz,dostunuz ,evlatlarınız var.

Eskisi kadar olmasada hala yüreğinizi titreten baharlar var yazı karşılayan...

Hala aşık

olabiliyor,ayrılabiliyor,neşeleniyor,gülebiliyor,kızabiliyor ve kavga edebiliyorsunuz.

İşte bunların hepsi hayata karşı bir tepkidir,yaşamak için ısrarlı çabalarımızı farketmesekte...

Mutluluğun bütün sırrı hayatın sesini duyabilmekte.

                                    DİLEK