Hüzünlü bir şiir olmuş bu Diloylo...
Okuyunca bu mahzun satırları, bir acı geldi yerleşti sol yanıma,
bakışlarım donuklaştı,
asıldı yüz hatlarım,
hiç sevmediğim o çaresiz görünümüme büründüm.
Ne çok sayfalarımız vardır kendimize ait değil mi,
hani hiç kimseler tarafından okunmayan, asla gün, güneş yüzü görmeyen.
Gönlümüzün en hücra ve karanlık köşelerinde sakladığımız,
acılarımızı,
beyhude hayallerimizi,
çoktan defnettiğimiz ümitleri biriktirdiğimiz hayat sayfalarımız.
Ah, ah!...
Yazacak, söyleyecek, anlatacak ne çok şeyi var aslında insanın.
Ne çok şey var birilerine biriktirilen ve asla ulaştırılamayacak olan.
Ne çok gece,
ne çok sabah,
ne çok söz,
ne çok göz yaşı var.
Güzel bir şiir Diloylo...
Yorumlamakta geç kalsak da, yetiştik güzellikleri yakalamaya.
mutlu bir başlangıç yaptığınızı umduğum yeni yılın bu ilk haftasınıda güzelliklerle geçirmeniz dileğiyle sevgilerimi bırakıyorum arkadaşım..herşey gönlünüzce olsun
