Aşkı, yaşamayan bilmez derler ya, çok doğru bir söz.
Burada ne kadar yazarsak yazalım,
şiirlerdeyazsak,şarkılarda söylesek,tablolarda büyük bir maharetle çizsek bile resmini aşkın,
aslında çok şey anlatmış olmayız.
Yaşamak gerek...
O inanılmaz güzel duyguyu tatmak,
hayatı nasıl renkli kıldığını keşfetmek,
belki de dayanılması zor acısını yaşamak gerek.
İşte o zaman bir başka anlam kazanıyor,
bir başka hissediliyor,
bir başka tarifedilebiliyor aşk.
Karşınızdaki insanı biraz daha iyi anlıyorsunuz...
Sevincini,acısını,çaresizliğini,perişanlığını biraz daha yakından görme fırsatı buluyorsunuz.
Şirinde,
şarkısında,
yazdığı her cümlede başka bir gizemi çözebiliyorsunuz.
Canan kimdir bilmiyorum ama,
onu çok iyi anladığımı,
Diloylo şiirinden de olsa,
yüreğinde esen hüzün rüzgarlarını hissettiğimi yazmak istiyorum buraya.
Bu arada,
her fırsatta,
her kelime ce cümlede,
gerçek dostluğunu belgeleyen kadim dostum Diloylo'ya da teşekkürlerimi bildiriyorum buradan.
Çok sağ ol dostum... |